Theater scene: Parkeergarage

apr
2013
07

posted by on Korte verhalen

No comments

2543622570_6e4a565d33

Situatie
Julie heeft haar auto achter die van Bert geparkeerd. Ze komen tezamen aanlopen en stoppen tussen hun auto’s in.

- Nou, dat was het dan. Het was hééérlijk! Nog heel erg bedankt voor het helpen vandaag. Mijn huisje ziet er gezellig uit. Julie steekt haar hand uit.
-Ja het was lekker he…
-Dan ga ik maar. Laat haar hand weer zakken. Morgen moet ik vroeg op. Ik moet alweer werken…
-Julie, ik dacht… Als je me nog meer nodig hebt, dan weet je me te vinden he…?
-Natuurlijk! Nou ik ga! Julie draait zich om en loopt naar haar auto.
-Julie?
-Jaa? Julie kijkt Bert weer aan maar blijft bij haar auto staan.
-Ik dacht… misschien kunnen wij dit nog een keer doen, ik bedoel…samen eten…ergens… Bert loopt langzaam naar Julie toe.
-Vast wel.
-Zouden wij dan maar meteen afspreken, anders komt het er misschien niet van?
-Nou ik weet niet.. Ik heb mijn agenda niet bij me…
-O kan ik je bellen dan? Om af te spreken bedoel ik?
-Ja! Ja da’s goed. Bel me maar! Maar ik ben veel aan het werk en je weet dat ik thuis veel wil schrijven.
-Als je het liever niet hebt moet je het zeggen hoor!
-Nee, nee. Dat is het niet Bert. Het is alleen… Ik weet niet.. ik wil eerst van mijn huisje genieten.
-Ik kan ook een keer bij jou thuis spaghetti koken. Ik kan goed bolognaise maken… Zou ik een keer langs komen?
-Zie maar. Ik ben niet vaak thuis en ikke…
-Okey, dan doe ik dat! Ik kom wel een keer langs. Wat dacht je van volgend weekend? Zaterdag avond ? Dan kom ik voor je koken.
-Nee! Ik bedoel… niet zaterdagavond. Zondag zou wel kunnen.
-Da’s ook goed! Zondag. En hoe laat moet ik bij je zijn? 4 uur? Dan kan ik misschien nog wat in je huis doen?
-Doe maar 5 uur. Dan heb ik de hele dag kunnen schrijven en kunnen wij rustig zitten.
-Is goed! K’zie je dan! En ik neem de boodschappen mee! Hoef je niets te doen! Zeg, je moet gaan! Hup hup! Welterusten!

© Een Blij Mens

Foto: http://www.flickr.com/photos/shirleydejong/

 

 

 

Tags: , ,

Leave a Reply