Gedicht

mrt
2013
06

posted by on Beschrijvingen

1 comment

4703964536_cf677b2bef

Geduldig wacht ze,
verregend,
eenzaam,
tot ik haar bevrijd.

Gehorig gaat ze mee
stotend,
hortend,
straatstenen trotserend.

Ze draagt mijn kind,
gevangen,
geklemd.
Eindelijk bevrijd!

Achter de sluisdeuren glijdt ze
stil.
Licht
is haar beweging.

Hoor ze roepen, de vormen,
geuren,
kleuren!
Aan haar heb ik houvast.

Ze grijpt naar je enkel,
wees voorbereid,
ze bewaakt
de grenzen van mijn cirkel.

Ze wordt volgzaam gemest,
half,
gans,
tot op de rand.

Dan, ledig en afgedankt,
ruw en
met een duw,
leg ik haar weer aan de ketting vast.

© Een Blij Mens

Foto: http://www.flickr.com/photos/hindrik/

Tags: , ,

1 comment

Trackback e pingback

No trackback or pingback available for this article

Leave a Reply